Kurzajki/brodawki – czym są i jak można je usunąć?

Szacuje się, że trzy czwarte ludzi miało kurzajki przynajmniej raz w życiu. Przez drapanie lub podrażnianie skóry wokół nich można doprowadzić do ich rozprzestrzenienia. W wielu przypadkach kurzajki ustępują samoistnie w ciągu roku lub dwóch.

Czym są kurzajki i jak wyglądają?

Kurzajki, czyli brodawki wirusowe, powstają w wyniku zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV – Human Papilloma Virus). Wirus przenika przez mikrouszkodzenia skóry, gdzie namnaża się, tworząc zrogowaciałą narośl. Po infekcji kurzajka rozwija się zwykle od dwóch miesięcy do pół roku, a tempo wzrostu może być różne u różnych osób. Kurzajka ma najczęściej owalny kształt i szorstką powierzchnię, przybierając odcienie cieliste, żółtawe lub brązowe. Może występować pojedynczo lub w skupiskach.

Rodzaje kurzajek

Wyróżnia się kilka rodzajów kurzajek:

• Brodawki zwykłe (typy wirusa: 1, 2, 4, 26, 27, 29, 41, 57, 65): mają twardą, szorstką powierzchnię i cielisty, popielaty lub żółtawy kolor. Zwykle nie przekraczają średnicy jednego centymetra i występują na dłoniach, wokół paznokci lub pod paznokciami.

  
  

• Brodawki podeszwowe (typy wirusa: 1, 2, 4, 63): wyglądają podobnie jak brodawki zwykłe, ale są większe, otoczone zrogowaciałą skórą i mogą powodować ból, zwłaszcza podczas chodzenia.

  
  

• Brodawki mozaikowe (typy wirusa: 2, 27, 57): powstają na stopach, gdy brodawki są tak blisko siebie, że łączą się, tworząc większe skupiska.

  
  

• Brodawki płaskie (typy wirusa: 3, 10, 27, 28, 38, 41, 49), zwane młodocianymi: występują głównie na twarzy i rękach, mają gładką powierzchnię i układają się często wzdłuż zadrapań.

  
  

• Brodawki, które pojawiają się na błonach śluzowych, to kłykciny kończyste (typy wirusa: 6, 11, 16, 18, 30, 42, 43, 44, 45, 51, 52, 54). Mają postać miękkich narośli w kolorze różowym lub szarym i mogą przybierać kształt przypominający kalafior. Występują w okolicach intymnych i odbycie.

Metody usuwania kurzajek

W przypadku leczenia inwazyjnego najczęściej stosowane są:

• Krioterapia – metoda zamrażania kurzajki przy użyciu ciekłego azotu. Wymraża się brodawkę, co powoduje jej uszkodzenie i powstanie bolesnego pęcherza. Często wymaga kilku powtórzeń zabiegu. Może pozostawić bliznę.

• Laseroterapia – lasery ablacyjne niszczą brodawkę w krótkim czasie. Czasem stosuje się inne typy laserów, jak Nd, które niszczą naczynia krwionośne zasilające brodawkę. Zabieg zwykle nie wymaga powtórzeń, ale może pozostawić bliznę.

• Chirurgiczne usuwanie brodawek – metoda łyżeczkowania, gdzie lekarz usuwa kolejne warstwy brodawki za pomocą specjalnego narzędzia. Zabieg wymaga znieczulenia, a rana goi się dość długo. Pozostawienie blizny jest prawdopodobne, a szacowany wskaźnik nawrotów wynosi około 30%.

  
  

• Elektrokoagulacja – metoda polegająca na wypaleniu brodawki prądem elektrycznym. W jej miejscu może pozostać blizna.

Każda z tych metod ma swoje zalety i wady, a wybór sposobu leczenia warto skonsultować z lekarzem.