Zastosowanie barwienia gałki ocznej to jedna z częściej wykorzystywanych w okulistyce metod diagnozy. Stosuje się ją również u pacjentów z Zespołem Suchego Oka lub jego podejrzeniem.

Dzięki barwnikowi, w lampie szczelinowej zaobserwować można uszkodzenia na powierzchni oka, które zwykle nie są widoczne. W trakcie jednej wizyty zastosować można barwienie jedynie jedną metodą, jest to najczęściej barwienie fluoresciną- powszechnie dostępną w gabinetach okulistycznych. Jeżeli jednak okulista decyduje się na inną metodę pomiaru to może być nią barwienie różem bengalskim lub zielenią lizaminową (najmniej toksyczna substancja). W trakcie badania oceniany jest stopień wybarwienia rogówki oraz skroniowego i nosowego obszaru spojówki gałkowej.

BARWIENIE POWIERZCHNI OKA FLUORESCEINĄ

Barwienie powierzchni oka fluoresceiną 0,15% w kroplach lub paskach- Fluoresceina wybarwia jedynie ubytki na powierzchni nabłonka rogówki, nie wybarwia jednak samych komórek. Badanie zaleca się przeprowadzać w oświetleniu kobaltowo-niebieskim, gdyż wtedy fluoresceina zabarwia się na zielono i jest najsilniej widoczna.

Aby wykonać badanie, należy do powierzchni oka przyłożyć pasek bibuły z zakończeniem pokrytym fluoresceiną, która rozpuszcza się we łzach pacjenta. W efekcie mrugania, barwnik zostaje rozprowadzony po całej powierzchni oka. Lekarz podczas badania w lampie szczelinowej jest w stanie określić ilość oraz rodzaj ubytków na powierzchni oka.

BARWIENIE POWIERZCHNI OKA RÓŻEM BENGALSKIM I ZIELENIĄ LIZAMINY

Obie substancje, zarówno róż bengalski (1%) jak i zieleń lizaminowa (2%) wykazują więź z komórkami nabłonka rogówki oraz spojówki, a także przyległych do rogówki cząstek śluzu (tzw. Filamentów) w zaburzeniach suchego oka. Aby przeprowadzić badanie, kropla barwnika podawana jest do worka spojówkowego lub za pomocą bibuły z zakończeniem pokrytym barwnikiem, powierzchnia oka poddawana jest barwieniu. Po kilkukrotnym mrugnięciu powierzchnia oka zabarwia się, dzięki czemu ukazują się wszelkie ubytki i nieprawidłowości. W lampie szczelinowej, przy jasnym/ białym świetle lekarz jest w stanie określić rozległość i liczbę wybarwionych obszarów. Zieleń lizaminową, w mniejszym stopniu podrażnia oko, dzięki temu w trakcie badania pacjent czuje mniejszy dyskomfort.

PRZYGOTOWANIE DO BADANIA

Na badanie należy stawić się bez makijażu oraz sztucznych rzęs. Zaleca się, aby odpowiednio wcześniej zdjąć soczewki kontaktowe, jeżeli takowe są przez pacjenta użytkowane (około 15min wcześniej). Poza tym badanie nie wymaga od pacjenta dodatkowych przygotowań.

WSKAZANIA DO BADANIA

• zespół suchego oka

• podejrzenie zespołu suchego oka

• zaburzenia nawilżenia powierzchni oka

• chroniczne zmęczeni oczu

• suchość i pieczenie oczu

• brak ostrości widzenia

POWIKŁANIA PO BADANIU

Po barwieniu powierzchni oka fluoresceiną, różem bengalskim lub zielenią lizaminową oko może przez jakiś czas pozostawać zaczerwienione, odczuwalne może być również przemijające uczucie ciała obcego oraz podrażnienia. Należy pamiętać, że im wyższe stadium zespołu suchego oka u pacjenta tym dyskomfort związany z badaniem będzie wyższy.