Cross-linking rogówki (CXL) - leczenie progresji stożka rogówki

Cross-linking rogówki to procedura mająca na celu zahamowanie postępu stożka rogówki poprzez wzmocnienie jej struktury biomechanicznej. Zabieg wykonywany jest u pacjentów z udokumentowaną progresją choroby, po wcześniejszej kwalifikacji okulistycznej.

Zabieg wykonywany jest w Krakowie w dzielnicy Czyżyny.

Kiedy rozważyć cross-linking rogówki?

Stożek rogówki to choroba prowadząca do postępującego ścieńczenia i uwypuklenia rogówki, co skutkuje pogorszeniem jakości widzenia. Największe tempo progresji obserwuje się zwykle u osób młodych – w okresie dojrzewania i wczesnej dorosłości – jednak choroba może rozwijać się również u dzieci.

Do kwalifikacji do zabiegu brane są pod uwagę:

• udokumentowane pogorszenie parametrów rogówki w badaniach obrazowych,

• narastający, nieregularny astygmatyzm,

• pogorszenie ostrości widzenia mimo zmiany korekcji,

• młody wiek i wysokie ryzyko dalszej progresji.

  
  

Celem procedury nie jest poprawa ostrości wzroku, lecz zatrzymanie dalszego pogarszania się struktury rogówki.

Kwalifikacja do zabiegu

Podstawą decyzji o leczeniu jest specjalistyczna ocena okulistyczna obejmująca analizę dynamiki zmian chorobowych.

Kwalifikacja prowadzona jest w ramach specjalistycznej konsultacji okulistycznej dotyczącej chorób rogówki.

W trakcie wizyty oceniane są:

• aktualne parametry refrakcji,

• topografia i mapa krzywizny rogówki,

• jej grubość (pachymetria),

• porównanie wyników z wcześniejszymi badaniami.

Szczegółowy zakres badań wykorzystywanych w ocenie progresji opisano w sekcji dotyczącej diagnostyki stożka rogówki.

Warunkiem bezpieczeństwa zabiegu jest odpowiednia minimalna grubość rogówki określona w badaniach kwalifikacyjnych.

Na czym polega cross-linking (CXL)?

Procedura polega na:

1. podaniu na powierzchnię rogówki roztworu ryboflawiny (witamina B2),

2. kontrolowanym naświetlaniu światłem UV-A.

Wywołana reakcja fotochemiczna prowadzi do powstania dodatkowych wiązań pomiędzy włóknami kolagenowymi rogówki. W efekcie zwiększa się jej sztywność i odporność na dalsze odkształcanie.

W zależności od wskazań klinicznych stosuje się różne techniki zabiegu (z usunięciem nabłonka rogówki lub bez jego usuwania). Wybór metody ustalany jest indywidualnie podczas kwalifikacji.

Ocena parametrów strukturalnych rogówki wykonywana jest w oparciu o badania obrazowe, takie jak topografia i tomografia rogówki.

Przebieg zabiegu

• Zabieg wykonywany jest w trybie ambulatoryjnym.

• Stosowane jest znieczulenie miejscowe w postaci kropli.

• Procedura trwa zazwyczaj od 30 do 60 minut.

• Pacjent opuszcza placówkę tego samego dnia.

  
  

W trakcie zabiegu pacjent pozostaje przytomny i współpracuje z lekarzem.

Postępowanie po zabiegu

Bezpośrednio po zabiegu mogą wystąpić:

• światłowstręt,

• łzawienie,

• uczucie ciała obcego w oku,

• przejściowe pogorszenie widzenia.

  
  

W okresie pooperacyjnym stosowane są krople przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Proces gojenia nabłonka rogówki trwa zwykle kilka dni, natomiast stabilizacja parametrów widzenia może wymagać kilku tygodni.

Konieczne są wizyty kontrolne zgodnie z harmonogramem ustalonym przez lekarza.

Możliwe efekty leczenia

Celem cross-linkingu jest stabilizacja choroby.

W większości przypadków obserwuje się:

• zahamowanie progresji stożka rogówki,

• stabilizację kształtu rogówki,

• ograniczenie dalszego pogarszania się parametrów widzenia,

• zmniejszenie ryzyka konieczności przeszczepienia rogówki w przyszłości.

  
  

U części pacjentów możliwa jest niewielka poprawa jakości widzenia, jednak nie stanowi ona głównego celu leczenia i nie może być zagwarantowana.

W przypadku potrzeby dalszej korekcji widzenia możliwe jest rozważenie rozwiązań opisanych w sekcji dotyczącej soczewki kontaktowe w stożku rogówki.

Jeżeli w badaniach potwierdzono progresję choroby, warto rozważyć kwalifikację do zabiegu na etapie, w którym możliwe jest skuteczne zahamowanie dalszych zmian.

Wskazania

• Udokumentowana progresja stożka rogówki

• Wczesne i średnio zaawansowane stadia choroby

• Młody wiek z wysokim ryzykiem szybkiej progresji

Przeciwwskazania

• Zbyt mała grubość rogówki

• Aktywne stany zapalne oka

• Znaczne zmętnienia rogówki

• Niektóre choroby ogólnoustrojowe wpływające na proces gojenia

  
  

Ostateczna decyzja podejmowana jest indywidualnie po analizie wyników badań.

Bezpieczeństwo procedury

Jak każda procedura medyczna, cross-linking wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, takich jak:

• przejściowe zmętnienie rogówki (haze),

• opóźnione gojenie nabłonka,

• infekcja,

• przejściowe pogorszenie widzenia.

  
  

Ryzyko powikłań minimalizowane jest poprzez właściwą kwalifikację oraz przestrzeganie zaleceń pooperacyjnych.

Cena zabiegu

Koszt zabiegu zależy od zastosowanej techniki oraz indywidualnych wskazań medycznych ustalonych podczas kwalifikacji.

Szczegółowe informacje dotyczące aktualnych cen przekazywane są po przeprowadzeniu pełnej

FAQ

Czy cross-linking poprawia wzrok?

Zabieg ma na celu zahamowanie progresji choroby. Ewentualna poprawa jakości widzenia może wystąpić, ale nie jest celem ani gwarantowanym efektem procedury.

Czy zabieg jest bolesny?

Sam zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym i jest bezbolesny. W pierwszych dniach po procedurze możliwe są przejściowe dolegliwości.

Czy cross-linking można wykonać u dzieci?

Tak, w przypadku szybko postępującego stożka rogówki zabieg może być wykonywany również u dzieci i młodzieży, po indywidualnej kwalifikacji.

Rejestracja

Kwalifikacja do zabiegu odbywa się po wcześniejszej konsultacji okulistycznej oraz wykonaniu badań oceniających parametry rogówki.

W celu umówienia wizyty należy skontaktować się z rejestracją placówki.